logo

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

There is a crack, a crack in everything, 

That’s how the light gets in.

Deze regel komt uit Anthem van Leonard Cohen, één van zijn vele prachtliedjes. Maar hoe komt dat licht dan binnen door die ‘crack’? Dat mysterie houdt mij in deze donkere dagen voor kerst extra bezig. Waar komt het vandaan, het licht in de wereld, het licht in onze ogen? Wat maakt dat wij kunnen zien, dat wij de wereld om ons heen kunnen waarnemen?

De zon is de lichtbron van onze wereld, maar dat verklaart allerminst ons innerlijk licht, dat van binnen naar buiten lijkt te schijnen. Onze ogen vangen het licht, maar hoe werkt dat? Hoe weet een vogel die al begint met zingen terwijl het nog donker is, dat de dag eraan komt? En wat maakt dat wij soms ineens ‘het licht’ zien?

Afgelopen zaterdag gaf ik een workshop stembevrijding waarin enkele deelnemers hun eigen ‘duisternis’ tegenkwamen. Hun angst was op momenten groter dan hun verlangen zich te laten horen. Dat verlangen is trouwens meestal de reden om deel te nemen, anders waren ze niet gekomen. Tijdens de workshop nodig ik deelnemers uit hun angst als het ware helemaal ‘aan te nemen’ en er geluid aan te geven, omdat het immers de waarheid van dat moment is. 

Dat is niet eenvoudig, maar uiteindelijk toch ook wel. Hoe zit dat? 

Het is niet eenvoudig omdat je op zo’n moment je eigen levenspijn tegenkomt, soms 

nog versterkt doordat schaamte en gevoelens van tekortschieten. Voorwaar een kluwen van op zijn minst lastige emoties… 

En het is wel eenvoudig, omdat in de waarneming zelf de ‘crack’ zit waar Leonard Cohen over zingt. In het erkennen van de pijn schuilt de bevrijding. Het lied dat wij dan te horen krijgen is goud waard; het is het kostbaarste wat je als mens kunt geven. In alle eenvoud je pijn en je verlangen zingen, zonder dat je ook maar iets hoeft op te lossen. Degenen die daarvan getuige mogen zijn, horen een misschien kwetsbaar, maar o zo waarachtig lied. Daarin laat zich het licht zien, vanuit de duisternis waaruit het opborrelt. En, zoals een deelnemer na afloop verzuchtte: “Wat is het een opluchting om mezelf zo te laten horen!”

Tijdens ZIELSVEEL KERST gaan we al zingend van het donker naar het licht. De Lutherse Kerk is in kerstsfeer, de kaarsen zijn aangestoken. We doen het licht uit om onszelf nog beter te kunnen voelen in het moment. We zingen mantra’s en kerstliedjes, en we zullen hopelijk voelen dat we er niet alleen voor staan. Misschien wordt het in ons ook wel wat lichter, nog voordat de natuur ons daarin voorgaat…

© De Stem van je Leven